dag 15 - Lazy day on the beach

Na een toch wel warme nacht, de airco capaciteit is wat beperkt in dit huisje, zijn Thijs en ik weer om 7.15 uur wakker. Harm en Iris houden het wat langer in bed uit.
We dekken de tafel buiten op het terras en beginnen de dag met verse jus d'orange, aardbeien , toast, e.d. Een heerlijke manier om de dag te beginnen, we hebben vanaf het terras 180 graden uitzicht. We kijken van Napels, over de pier van Ft Myers naar Sanibel Island.

De kinderen gaan samen een eind over het strand langs de branding fietsen. Het zand is heel fijn, als het nat wordt, het deel wat vrij valt bij eb is bijna zo hard als asfalt, erg leuk om op te fietsen.

Na een kop koffie, met nog een stukje taart van gisteren, wandelen we met z'n vieren naar het dorpje. We hebben een nieuwe fles zonnebrand nodig, een mooie reden om langs het strand te wandelen. We lopen de pier op en genieten een hele tijd van een dolfijn die op zijn gemak rond de pier zwemt en zich meermaals door ons laat fotograferen. Dit is natuurlijk heel anders als de foto's die we gisteren met de Little Toot hebben gemaakt, maar dolfijnen in het wild spotten blijft speciaal.

Als we in het plaatsje zijn lusten de kinderen natuurlijk graag een ijsje bij de Diary Queen. Wat ons opvalt is dat de prijs voor hetzelfde ijsje per plaats ontzettend verschilt. Hier betalen we $ 2,53 voor een small diped cone, we hebben er ook wel $ 1.19 voor betaald! De prijs is dus afhankelijk van de locatie.
Maar het smaakt er niet minder om.

Als we ons, begin van de middag geïnstalleerd hebben op ligbedjes, met boek, zonnebril en drankje onder handbereik, komt er een groepje jongens van ong 18 jaar ons privé terrein op, klinkt goed hè. Nee, hoor ze blijven keurig bij de ingang staan.

Wij begrijpen eerst niet wat ze willen, maar als ze dichter bij komen horen we het wel. Wij hebben nl iets op ons terrein staan wat ze graag willen lenen. 2 houten bakken met een schuin oppervlak, daarin zit een rond gat met een doorsnee van 10 cm.
Dit schijnt een heel populair spel in Florida te zijn. Er horen zakjes zand bij, die hebben we ook. Er staat onder het huis een sporttas vol zandzakjes, waarvan wij ons al afvroegen wat het was. Ze nemen alles mee naar het stuk strand voor ons gedeelte en vragen Thijs met hen mee te doen. Thijs vindt het hartstikke leuk en ook stoer om met 5 zulke grote jongens een spel te spelen. Het spel wordt gespeeld met 2 teams, Een groot deel van de middag hebben ze dit spel volgehouden.

We eten thuis, het wordt zo rond 17.00 uur een stuk rustiger op het strand, dan gaan de meeste mensen naar huis of naar de horeca. Als we 's avonds nog wat langs het strand wandelen hangen er rondom buien. De kinderen zwemmen en spelen met de surfboards. Aan alle kanten zie je flitsen en regenontladingen in de lucht. Wij maken nog een paar foto's van de ondergaande zon, dan komen de buien te dichtbij en moeten we naar binnen. Er breekt een vreselijk onweer los, zo erg hebben we het hier nog nooit meegemaakt, de palmen staan bijna horizontaal, het regent echt heel hard, de lucht knettert helemaal van de donder.

Inmiddels, als ik dit schrijf, is de meeste buienactiviteit voorbij, misschien gaan we straks weer naar buiten.